*~* گـيـاهـان سـحـر آمـيـز *~*

عمده مشكلات داروسازي در كشور ناشي از عدم وجود سياست مناسب دارويي است و پرسش اکثر دانشجویان این رشته این است که به راستي چه كسي متولي امور دارويي كشور است؟ محمدهادي كمالي، دبير انجمن اسلامي دانشكده داروسازي دانشگاه علوم پزشکی تهران در گفتگو با خبرگزاري دانشجويان ايران واحد علوم پزشكي تهران در ارتباط با برگزاری جلسه پرسش و پاسخ دانشجويان رشته داروسازي با دكتر ديناروند، معاون غذا و دارو وزارت بهداشت گفت: اساس سوالاتی که در این جلسه مطرح شد در خصوص مشکلات رشته داروسازي، افزايش ظرفيت رشته داروسازي و ايجاد دانشكده هاي جديد در دو شهر زنجان و زابل و همچنين ايجاد مقاطع تحصيلي جديد و طرح اعطاي مجوز داروخانه به غیر داروسازان بود.وي با بیان اینکه جلسه با استقبال خوبي مواجه شد و دانشجويان توانستند دغدغه هاي فكري شان را به گوش مسوولین وزارت بهداشت برسانند، گفت: نزديكي زمان امتحانات با زمان مطرح كردن طرح جدید داروسازي در مجلس ممكن بود كه برخی تصور کنند که شاید پيگيري اين مسائل از جانب دانشجويان كم رنگ شود از اين رو خواستيم تا اين جلسه پرسش و پاسخ فرصتي شود براي مطرح كردن مشكلات رشته داروسازي و بیان این نکته که دانشجویان همواره هشیارند و به هر تصمیمی واکنش خود را نشان خواهند داد.كمالي گفت: دكتر ديناروند در پاسخ به سؤال دانشجويان در خصوص علت افزايش ظرفيت رشته داروسازي اعلام كرد كه كشور با كمبود 3 هزار داروساز در پستهاي مختلف اعم از داروخانه، صنعت، بيمارستان و پستهاي مديريتي مواجه است. از اين رو با احداث دانشكده هاي جديد كه هزينه احداث هر دانشكده جديد در حدود 4 ميليارد تومان بود اقدام به جذب دانشجو براي رفع مشكل كمبود مشكل كرده است. اما دانشجويان بر این عقیده بودند که چرا اين هزينه به عنوان وام يا تسهيلات در اختيار داروسازان قرار نمي گیرد تا براي آنها ايجاد انگيزه كند و تا در مناطق محرم خمت کنند كه دكتر ديناروند در پاسخ به این پرسش نیز گفت: قصد ما توسعه علم است و از سوی ديگر نمي خواستيم در دانشگاه علوم پزشكي تهران افزايش ظرفيت داشته باشيم چراكه با اين كار توليد علم و تحقيقات در دانشگاه تحت الشعاع آموزش قرار مي گرفت.دبير انجمن اسلامي دانشجويان دانشكده داروسازي دانشگاه علوم پزشکی تهران گفت: نگراني دانشجويان اين بود كه مشكل كشور، كمبود داروساز نيست بلكه مشكل توزيع نامناسب داروسازان در سطح كشور است و نگران بودند كه با اين افزايش ظرفيت، بلايي كه بر سر پزشكان بيكار آمده بر سر داروسازان نیز بيايد که دکتر دیناروند بر این عقیده بود که امروزه داروسازي در همه جاي دنيا تبديل به يك حرفه با وجهه كاري و درآمد بالا شده اما در كشور ما متأسفانه به دليل عدم وجود يك سياست كلان دارويي اين رشته با مشكلات زيادي مواجه است. همچنين منفعلانه عمل كردن انجمن داروسازان نيز نه تنها باعث ارتقاء حرفه داروسازي نشده بلكه به اين معضلات دامن زده است.وي در مورد پاسخ دكتر ديناروند در خصوص علل ايجاد مقاطع تحصيلي در سطح ليسانس گفت: ایشان بر این عقیده بود که در خانه هاي بهداشت سراسر كشور، يك سري داروخانه وجود دارد كه تعداد داروهاي آنها يك چهارم داروخانه هاي يك شهر بزرگ است كه اين مراكز در حال حاضر داروساز ندارد و توسط ماماها اداره مي شوند از طرف ديگر در همه جاي دنيا رشته داروسازي داراي دوره ليسانس است. اما از نظر دانشجويان اين توجيه كه چون تعداد كم است پس باید مقطع تحصيلي را پايين بياوريم توجيه مناسبي نيست و از طرف ديگر چگونه مي شود اين همه اطلاعات دارويي را در يك دوره ليسانس به دانشجو داد.كه دكتر آذرنوش، رئيس انجمن داروسازان ايران در اين خصوص پيشنهاد كرد كه انجمن داروسازان دوره هايي را جهت تربیت نیروی داروسازي خارج از محيط دانشگاه برگزار كند تا از اين نيروها براي مناطق محروم استفاده شود و ديگر نيازي به ايجاد مقاطع كارشناسي داروسازی در دانشگاه نباشد.